براى زمينه‌ى اضطرار است ، و به‌مقتضاى اين‌كه بالاخره طهارتى براى نماز لازم است اين‌جا لااقل بايستى تيمم كرد و نمازى را كه دست‌كم يك ركعتش داخل وقت است انجام داد ، زيرا طهارتى - دست‌كم تيمم - براى نماز واجب است ، و اگر تأخير وقت عمدى بوده در هر دو حال بايد نمازش را پس از وقت اعاده كند ، خصوصاً اگر بدون هيچ طهارتى نماز را خوانده باشد ، و در هر سه صورت اگر عمدى در كار نباشد نمازش صحيح است . مسأله‌ى 107 - در موارد مسح بايد دست بر روى سر يا پاها كشيده شود ، و اگر عكس آن باشد مسح باطل است ، ولى اگر عضو مسح‌كننده با عضو مسح‌شونده هر دو با هم حركت كنند اشكال ندارد ، اگر مقدار واجب كه حركت دست است انجام شده باشد . مسأله‌ى 108 - از خود مسح معلوم است كه تنها گذاردن دست بر سر و پا كافى نيست ، بلكه كششى هم لازم است به‌اندازه‌اى كه صدق مسح كند و گويند دستش را بر سر يا پايش ماليد . مسأله‌ى 109 - كارهاى وضو را خود مكلف بايستى انجام دهد . در صورتى مىتواند از ديگرى كمك بگيرد ، و يا تمامى اعمال وضويش را ديگرى برايش انجام دهد ، كه خودش نتواند آن را انجام دهد ، كه در اين‌گونه موارد مكلف نيت مىكند و هر اندازه‌اى كه خودش مىتواند انجام مىدهد ، و بقيه را ديگرى بايد برايش انجام دهد ، و بايستى براى مسح سر و پاهايش در صورت امكان بدون عسر و حرج از دست‌هاى خود مكلف استفاده شود . البته در غير ضرورت هم صِرف آب بر دست ريختن براى انجام وضو مانعى ندارد و هم‌چنين اگر ديگرى آب بر اعضاى وضو بريزد و او خودش نيت و عمل وضو را انجام دهد ، صحيح است . مسأله‌ى 110 - اگر نايب اضطرارى براى اين نيابت مزدى مىخواهد كه در توان مكلف هست . و اسراف و مفت خورانى هم نيست ، تحمل اين مزد واجب است ، و در غير اين صورت وظيفه‌اش تيمم است ، و اگر هم چنان وضويى انجام دهد چون مورد امر نيست - بلكه نهى شده - باطل است .